X
تبلیغات
رایتل

انارستان

شروع که می شوی پایان را باور نکن

فکر نمی کردم برگشتن به ایران برای من این قدر اضطراب آور باشد

هراس از برگشتن به سرزمین مادری مثل یه کابوس شبانه آزارم می دهد. گرچه سلول های بدنم برای نفس کشیدن در این سرزمین آزرده ، بی قرارند اما حس مرموز و تلخی نمی خواهد برگردم.

مثل انسان زخم خورده ای  هستم که می ترسد زخم کهنه اش دوباره سرباز کند............

افسوس که جای زخم در ذهنم غوغا می کند


نوشته شده در پنج‌شنبه 8 مرداد 1394ساعت 01:16 توسط farzaneh| نظرات (4)


آخرین مطالب
» ما سوخته ایم ما غرق شده ایم
» این روزها
» طاهر رفت
» پیشرو
» تنها افتخار
» پاییز
» کبوترهای اهلی
» آسمان های از دست رفته
» جمعه های درد
» کلیسا بازی
Design By : Pars Skin